|
Op de beste dagen vergeet je je camera
Gepost door Stefan Stolk (Bolk) op vrijdag 17 februari 20:17 2006. Views: 973. Reacties: 2.
|
Dus ik probeer je een visueel beeld te schetsen. Ik zei het nog tegen Niek vanochtend, ik heb m'n camera niet bij, zou ik 'm nodig hebben? Op het moment dat we binnen kwamen zij onze instructeur: "Mooie dag om je fototoestel mee te nemen". Goeie grutjes, het zal toch niet waar zijn...
Take-off om half 8 in de ochtend. Met Niek achter de knuppel klimmen we met 2 gillende turobocharged motoren met een ruime 1000 voet per minuut richting FlightLevel 50. Door de lage druk hier in Engeland waren we daar verbazend snel.
Omdat het Niek z'n eerste IFR vlucht was (dus puur op instrumenten, naar buiten kijken zit er niet in) mocht hij het vandaag zonder de "screens" vliegen (normaalgesproken worden de cockpit ramen afgedekt met panelen). Veel tijd om naar buiten te kijken heeft hij helaas niet, als hij z'n weg vervolgt.
We duiken door de wolken heen, en al schuddende door wat lichte turbulentie komen we aan op FL50. Het is de top van het wolkendek, af en toe verdwijnen we in een uitsteeksel van witte pufjes watten, zo lijkt het althans. Het geeft een gevoel van uitstappen en zo over het witte deken heen rennen. Ons vliegtuigje versnelt langzaam naar 140 knopen, een slordige 260 km/h. Het gevoel van snelheid is enorm als we over de wolken heen scheren.
Langzaam maar zeker wordt de zon steeds beter zichtbaar die rustig op komt. Het geluid van de motoren hoor je nieteens meer, en het geeft het meest rustgevende gevoel dat er bestaat. Is rustgevend wel de juiste omschrijving? Misschien komt het door de stilte die in het vliegtuig heerst en zowel m'n instructeur als ikzelf overgoten werden door dit prachtige schouwspel. Voor Niek zit het er helaas niet in, die is te druk bezig met het vliegtuig.
De schaduw van het vliegtuig is zichtbaar op het wolkendek dat hooguit 3 meter onder ons hangt. De ene seconde dat Niek daadwerkelijk naar buiten gekeken heeft zag hij z'n eigen vliegtuig in de reflectie van een heuse regenboog van waterdruppeltjes. De grond laat af en toe van zich spreken, als we verder richting het westen vliegen.
Boven ons hangt een sluier van kleine plukjes wolken. Deze zijn zo hoog, dat we ons er nieteens druk op kunnen maken. Met de contrails van het grote geweld hoog boven FL300 maakte dit het perfecte fotomoment. Ondertussen zat iemand zich achterin helemaal op te vreten. Hoe had ik zo dom kunnen zijn?
Tot de volgende! 
|
| Gepost door moeder op zaterdag 18 februari 12:04 2006. |   |
Door je beschrijving heb je mij een goed beeld geschetst van wat je hebt gezien. Neem de volgende keer ook je camera mee, want deze uitzichten staan nog niet op de film. Ben jaloers op je!
|
| Gepost door fader op zaterdag 18 februari 13:11 2006. | |
Mooi verteld, alsof we er bij waren. En ach, er komen nog meer mogelijkheden om te fotograferen. Maar eigenlijk is dus de les: Ga nooit van huis zonder je fototoestel. Goh, wat is dan zo'n plat, klein Casio'tje handig. Hahahahaha!
|
Je moet jezelf registreren en/ of inloggen om berichten te kunnen plaatsen.
Stefanstolk.com nutteloze berichten:
"If the wings are traveling faster than the fuselage, it's
probably a helicopter -- and therefore, unsafe."
|
![[Valid RSS]](http://stefanstolk.com/layout/images/default/valid-rss.png "Validate my RSS feed")